आमा - कविता

आमा - कविता

२०७८, फाल्गुण ५ बिहिवार

  • 3.6K
    SHARES

  • आमा - कविता

    मसानघाटमा दनदनी बलिरहेकी मेरी आमा
    स्वर्ग छिन कि नरक कहाँ पुगिन थाहा छैन,
    नेपथ्यबाट बेला बेलामा बाबु भने झैँ लाग्छ,
    तै पनि सोध्दै छिन बाबु तैँले भात खाईस् ?

    ************

    जिऊँदो हुँदा मेरी आमालाई थाहा थियो 
    दिनहूँ यताउती गरेको थकित मुद्रा देखेर
    कान मै गुन्जिरहन्छ कतै बोलाए झैँ लाग्छ
    रात परिसक्यो त अझै घर पुगेको छैनस् ?

    ************

    एक दुई कतै गए कि आमाले देख्दिनन्
    चिन्तित हुँदै कसैलाई सोध्न पनि सक्दिनन्
    ओछ्यान मैँ पल्टेको देखेर मायाले भन्छिन्
    बाबु हिजोआज तँलाई सन्चो छैन कि के हो ?

    ************

    उमेर पुग्यो केटाकेटी पढ्न, बिदेश पठाउन
    ब्रतबन्ध बिबाह गर्न ठुलो खर्चको कुरा चल्यो र
    अलिकति अँध्यारो अनुहार लाएर बस्यो कि 
    अझै पनि सोध्दै छिन बाबु तँ संग पैसा त छ ?

    ************

    आमा भन्छिन् जिऊदो हूँदा पनि मरे पनि 
    यो सबै तिमीहरुकै त हो नि धन सम्पत्ती
    कस्तो मन हो आमाको अझै पनि भन्दैछिन 
    बाबु जति चाहिन्छ दराजबाट झिकेर लैजाऊ  !

    २०७८, फाल्गुण ५ बिहिवार०८:२७:४६

    सुन्दर पन्त

    प्रतिक्रिया
    सम्बन्धित समाचार